February 20-21
Weekends.. Eto yung mga araw na pinakahihintay ng mga estudyante,syempre 'rest day' kuno..Pero sa sitwasyon ko walang pahinga pahinga!Sabado palang ng umaga abala na ko, maaga kasi akong pupunta sa school para sa mga paimportanteng bagay.Pagdating ng tanghali tinawagan ako ng papa ko na pumunta daw ako ng SM dahil marami silang token <3 at as usual ayun naman ang ginagawa namin tuwing weekend pero dahil arami pa kong dapat tapusin ay sandali lang ako doon at dumeretso na ng National Bookstore para bumili ng mga gamit para sa miniature kong paimportante din. Gabi na ng makauwi kami kaya napagdesisyunan ko ng simulan ang miniature ko. Alas tres na ng umaga ako natapos..Ansaya diba? Pero hindi parin tapos. Kinalinggohan ay alas nwebe na ko nagising dahil sa puyat. Ang araw sanang iyon ay ang free day ko kung saan may lakad kami ng ehem jagi ko <3 ehem pero dahil mahal ko ang drafting inuna ko yung miniature!
Maaga din akong umalis para naman bumili ng pintura para sa painting naman.. Hindi pa tapos yung miniature may panibago na naman, mas masaya diba? yan ang tinatawag na #DRAFTINGPAMORE! matapos kong bumili umuwi na rin ako..pagdating ko sa bahay wala na sila mama, nasa binyagan sila at pagkatapos at gagala sila. Oo sila lang kasi ako gagawa na naman ng miniature! Buong linggo ay wala akong tulog! As in wala. Worthit naman dahil natapos ko na siya sa wakas. Papasok nga lang ako ng bangag,pagod at gutom! Ang saya saya talaga. Marahil eto nga ang dahilan kung bakit ako nag collapse pagdating ng lunes.. Hindi na kinaya ng katawan ko. Maraing salamat nga pala sa mga nag-alala at tumulong. :)
P.S Wag papasok ng bangag. Kain kain din..
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na Nakakapagod. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na Nakakapagod. Ipakita ang lahat ng mga post
Sabado, Pebrero 27, 2016
Linggo, Agosto 30, 2015
Nakakapagod na!
Buong buhay ko wala na akong ibang ginawa kundi i-please yung mga tao sa paligid ko,lalo na yung mga magulang ko. Alam ko na bilang anak trabaho ko yung gawin,pero nakakapagod din pala.
Nakakapagod ngumiti kahit sobrang lungkot ko na. Kahit masayahin ako,nasasaktan din naman ako.
Nakakapagod nang maging isang Apple Claire Benito, syempre dahil ako si Apple, kailangan ko maging matalino sa harap ng pamilya ko,masayahin sa harap ng ibang tao at mapagbigay sa harap ng mga kaibigan ko. Nakakapagod na!
Minsan nga naiisip ko sana normal na estudyante nalang ako,normal na tao. Yung tipong kahit wala ako sa Top 10 ayos lang,pero dahil nga ako si Apple hindi yun basta ayos lang. Lalo na sa mga magulang ko,katulad ngayon na-disappoint ko na naman sila nang malaman nila na hindi ako kasama sa Top. Tapos gagatungan pa ng ibang tao at magtatanong "Anong nangyari apple? Bakit wala ka sa Top?" Nakakabadtrip yun,kung alam nyo lang.
Nakakapagod magsinungaling sa sarili ko na tanggap ko yung nangyari pero ang totoo sa tuwing naaalala ko na wala nga ko sa top sobrang naiiyak ako. Naiiyak akong isipin na ano nga ba talagang nangyari? Ginawa ko naman lahat ng makakaya ko. Pero sabi nga nila,baka may mas magandang plano si Lord para sa akin.
Nakakapagod masaktan.Hindi man pisikal pero emosyonal,lalo na kapag naiiisip ko kung paano ko na-disappoint yung mga magulang ko. Sana matapos na to,pagod na ko.
Nakakapagod ngumiti kahit sobrang lungkot ko na. Kahit masayahin ako,nasasaktan din naman ako.
Nakakapagod nang maging isang Apple Claire Benito, syempre dahil ako si Apple, kailangan ko maging matalino sa harap ng pamilya ko,masayahin sa harap ng ibang tao at mapagbigay sa harap ng mga kaibigan ko. Nakakapagod na!
Minsan nga naiisip ko sana normal na estudyante nalang ako,normal na tao. Yung tipong kahit wala ako sa Top 10 ayos lang,pero dahil nga ako si Apple hindi yun basta ayos lang. Lalo na sa mga magulang ko,katulad ngayon na-disappoint ko na naman sila nang malaman nila na hindi ako kasama sa Top. Tapos gagatungan pa ng ibang tao at magtatanong "Anong nangyari apple? Bakit wala ka sa Top?" Nakakabadtrip yun,kung alam nyo lang.
Nakakapagod magsinungaling sa sarili ko na tanggap ko yung nangyari pero ang totoo sa tuwing naaalala ko na wala nga ko sa top sobrang naiiyak ako. Naiiyak akong isipin na ano nga ba talagang nangyari? Ginawa ko naman lahat ng makakaya ko. Pero sabi nga nila,baka may mas magandang plano si Lord para sa akin.
Nakakapagod masaktan.Hindi man pisikal pero emosyonal,lalo na kapag naiiisip ko kung paano ko na-disappoint yung mga magulang ko. Sana matapos na to,pagod na ko.
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)